অসমঅসমীয়াআন্তর্জাতিকআন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়মুখ্যপৃষ্ঠাৰাষ্ট্ৰীয়শিৰোনামসাহিত্য

ASSAM AND ZUBEEN: জুবিন গাৰ্গঃ অসমৰ চিৰন্তন সুৰ

Spread the love

জুবিন গাৰ্গঃ অসমৰ চিৰন্তন সুৰ

DD TIMESত লিখিছে সত্যব্ৰত বৰাই

জুবিন গাৰ্গৰ কণ্ঠ প্ৰতিজন অসমীয়াৰ হৃদয়ত চিৰকালৰ বাবে জীপাল হৈ ৰ’ব। তেওঁৰ এটি কথা আজিও মোৰ মনত আছে— “মোৰ গানবোৰ মানুহে এতিয়া এনেই শুনি থাকে, কিন্তু মোৰ মৃত্যুৰ পাছত মোৰ গানবোৰ বুজি পাব আৰু মোৰ গানতেই মোক বিচাৰি পাব।” এই কথাষাৰ যেন তেওঁৰ জীৱনৰ ভৱিষ্যতবাণীহে আছিল! সেই শিশুসুলভ হাঁহি, সৰল মন আৰু মানৱতাৰ প্ৰতি থকা অগাধ প্ৰেমে তেওঁক কেৱল এজন শিল্পী হিচাপেই নহয় লগতে এজন মহান মানৱ হিচাপেও পৰিচিত কৰি তুলিছিল। আজি তেওঁ আমাৰ মাজত নাই, কিন্তু তেওঁৰ গানবোৰত আমি তেওঁক বাৰে বাৰে বিচাৰি পাওঁ। তেওঁৰ প্ৰতিটো গানৰ শব্দ, তেওঁৰ সুৰৰ মাজত যেন তেওঁৰ আত্মা জীয়াই আছে। তেওঁৰ গান শুনি আমি কান্দোঁ, হাঁহোঁ আৰু তেওঁৰ স্মৃতিৰ মাজত নিজকে হেৰুৱাওঁ। তেওঁৰ ভিডিঅ’বোৰ চাই থাকোঁতে এনে লাগে যেন তেওঁ আমাৰ সন্মুখতে আছে, আমাৰ বাবে গান গাই আছে!

জুবিন গাৰ্গৰ গানবোৰ কেৱল গান নাছিল, সেইবোৰ আছিল জীৱনৰ কাহিনী। তেওঁৰ গানত আছিল প্ৰেমৰ কথা, বিচ্ছেদৰ বেদনা, জীৱনৰ সংগ্ৰাম আৰু আনন্দৰ মুহূৰ্ত। তেওঁৰ কণ্ঠত এক যাদু আছিল, যিয়ে শ্ৰোতাৰ হৃদয় স্পৰ্শ কৰিছিল। তেওঁ যেতিয়া গান গাইছিল, তেতিয়া যেন সমগ্ৰ পৃথিৱীখন থমকি ৰৈছিল আৰু কেৱল তেওঁৰ সুৰৰ তৰংগ বৈছিল। তেওঁৰ গানবোৰত অসমৰ মাটিৰ গোন্ধ আছিল, অসমীয়া সংস্কৃতিৰ ছবি আছিল। অসমীয়া লোকসংগীতৰ পৰা আৰম্ভ কৰি আধুনিক সংগীতলৈকে সকলোতে নিজৰ স্বকীয়তা প্ৰকাশ কৰিছিল জুবিনে। তেওঁৰ গানবোৰত কেৱল অসমীয়াৰ হৃদয়ৰ কথাই নাছিল, তাত আছিল সকলোৰে বাবে কিবা এটা—ধনী-দুখীয়া, ডেকা-বুঢ়া, গাঁৱৰ-চহৰৰ সকলোৰে বাবে।

জুবিন গাৰ্গৰ জীৱন আছিল মানৱতাৰ এক জীৱন্ত উদাহৰণ। তেওঁ কেতিয়াও জাতি-ধৰ্ম, উচ্চ-নীচৰ ভেদভাৱ কৰা নাছিল। তেওঁৰ গানবোৰত, তেওঁৰ কথাবোৰত সদায় শান্তি, ন্যায় আৰু ঐক্যৰ বাৰ্তা আছিল। তেওঁ দুখীয়া-নিঠৰুৱা মানুহৰ বাবে গান গাইছিল, তেওঁলোকৰ বেদনা বুজিছিল। তেওঁৰ কণ্ঠত যেন তেওঁলোকৰ নীৰৱ কাহিনীবোৰে প্ৰাণ পাইছিল। তেওঁৰ কনচাৰ্টবোৰত হাজাৰ হাজাৰ মানুহ একত্ৰিত হৈছিল আৰু সেই মুহূৰ্তত সকলোৰে মাজত এটা অদৃশ্য বান্ধোন গঢ়ি উঠিছিল। গানৰ জৰিয়তে তেওঁ সমাজত একতাৰ বাৰ্তা দিছিল, মানুহক একেলগে থাকিবলৈ, প্ৰেম কৰিবলৈ প্ৰেৰণা দিছিল।

তেওঁৰ সৰলতা আৰু শিশুসুলভ স্বভাৱে তেওঁক সকলোৰে প্ৰিয় কৰি তুলিছিল। তেওঁৰ হাঁহিয়ে সকলোৰে মন জিনিছিল। তেওঁৰ সৈতে কথা পাতিলে এনে লাগিছিল যেন তেওঁ আমাৰ পৰিয়ালৰে এজন। তেওঁৰ সেই সৰলতা তেওঁৰ গানতো প্ৰতিফলিত হৈছিল। তেওঁৰ গানৰ শব্দবোৰ এনেকুৱা আছিল যে সেইবোৰে সকলোৰে মনৰ কথা প্ৰকাশ কৰিছিল। তেওঁৰ গান শুনি কেতিয়াবা হাঁহিব পাৰি, কেতিয়াবা কান্দিব পাৰি, কেতিয়াবা জীৱনৰ অৰ্থ বিচাৰিব পাৰি। সেই গানবোৰ যেন জীৱনৰ সংগী, যিবোৰে আমাক সুখত সংগ দিয়ে, দুখত সান্ত্বনা দিয়ে।

জুবিন গাৰ্গৰ মৃত্যুৰ পাছত অসমত যেন এক বৃহৎ শূন্যতাৰ সৃষ্টি হৈছে। তেওঁৰ অবিহনে অসমীয়া সংগীত জগতখন অসম্পূৰ্ণ যেন লাগিব। কিন্তু তেওঁৰ গানবোৰে আমাক তেওঁৰ উপস্থিতি অনুভৱ কৰাব। তেওঁৰ গান শুনি আমি তেওঁৰ কথাকে ভাবিম। তেওঁৰ গানবোৰত তেওঁৰ জীৱনৰ দৰ্শন লুকাই আছে। তেওঁ আমাক শিকাইছে যে জীৱনত প্ৰেম, সহানুভূতি আৰু ঐক্যৰ গুৰুত্ব কিমান। তেওঁৰ গানবোৰত তেওঁ নিজৰ হৃদয়খন ঢালি দিছিল আৰু সেই হৃদয়ৰ ধ্বনি আজিও আমাৰ মাজত জীয়াই আছে।

তেওঁৰ গানবোৰে অসমীয়া সংস্কৃতিৰ এটা ডাঙৰ অংশক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। অসমীয়া লোকসংগীতৰ পৰা আধুনিক সংগীতলৈ সকলোতে নিজৰ ছাপ এৰি গৈছে তেখেতে। তেওঁ কেৱল অসমীয়াতেই নহয়, আন বহুতো ভাষাত গান গাইছে। অসমীয়া সংগীতক বিশ্বৰ মঞ্চত তুলি ধৰিছে। তেওঁৰ গানবোৰত অসমৰ গাঁৱৰ সৰলতা আছিল, ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ সৌন্দৰ্য আছিল আৰু অসমীয়াৰ হৃদয়ৰ স্পন্দন আছিল। তেওঁৰ গান শুনি আমি অসমৰ মাটিৰ গোন্ধ পাওঁ, আমাৰ সংস্কৃতিৰ উষ্ণতা অনুভৱ কৰোঁ।

জুবিন গাৰ্গৰ জীৱন আছিল এখন মুক্ত কিতাপ। তেওঁ কেতিয়াও নিজৰ আৱেগক লুকুৱাই ৰখা নাছিল। তেওঁ নিজৰ সংগ্ৰামৰ কথা, নিজৰ সপোনৰ কথা সকলোৰে সৈতে ভাগ কৰিছিল। তেওঁৰ গানবোৰত তেওঁৰ জীৱনৰ অভিজ্ঞতা প্ৰতিফলিত হৈছিল। তেওঁৰ গান শুনি আমি তেওঁৰ জীৱনৰ এটা বৃহৎ অংশ জানিব পাৰোঁ, তেওঁৰ সুখ-দুখৰ কাহিনী বুজিব পাৰোঁ। তেওঁৰ গানবোৰে আমাক শিকাইছে যে জীৱনত সৰলতাৰ মাজতো সৌন্দৰ্য আছে আৰু সংগ্ৰামৰ মাজতো আশা জীয়াই থাকে।

যেতিয়া আমি জুবিনৰ গান শুনো, তেতিয়া আমি জুবিনক বিচাৰি পাওঁ। জুবিনৰ গানবোৰ আমাৰ টোপনিৰ সংগী, আমাৰ সপোনৰ সুৰ। জুবিনৰ গানত আমি ৰাতিপুৱাৰ শান্তি পাওঁ, জীৱনৰ অৰ্থ বিচাৰি পাওঁ। গানবোৰে আমাক সোঁৱৰাই দিয়ে যে জুবিন আমাৰ মাজতেই আছে। জুবিনৰ কণ্ঠই আমাক একত্ৰিত কৰে, আমাক প্ৰেম কৰিবলৈ শিকায় আৰু আমাক জীৱনৰ সৌন্দৰ্য উপলব্ধি কৰায়। জুবিনৰ শূন্যতা আমি কেতিয়াও পূৰণ কৰিব নোৱাৰোঁ, কিন্তু তেওঁৰ গানবোৰে আমাক তেওঁৰ উপস্থিতি অনুভৱ কৰাব সদায়। তেওঁৰ গানৰ মাজত তেওঁ চিৰকাল জীয়াই থাকিব, অসমীয়াৰ হৃদয়ত, অসমৰ মাটিত। তেওঁৰ গান আমাৰ প্ৰাণৰ স্পন্দন, আমাৰ আৱেগৰ প্ৰকাশ আৰু আমাৰ ঐক্যৰ প্ৰতীক। জুবিন গাৰ্গ আমাৰ মাজৰ পৰা গুচি গ’লেও, তেওঁৰ সুৰ আমাৰ সৈতে চিৰকাল থাকিব, আমাৰ স্মৃতিৰ মাজত জীয়াই থাকিব সদায়।

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

error: Content is protected !!